ยิ้ม ยิ้ม

สงกรานต์ (ดูล่าช้าต่อสถานการณ์มากเลยเนอะ อิอิ)

ปกติภาพที่เห็นส่วนใหญ่คือการเล่นสาดน้ำกัน

รถน้ำดำหัวผู้ใหญ่ ทำบุญ อะไรประมาณนี้น่ะเนอะ

ที่บ้านก็มีเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าที่อื่นมีแบบนี้เหมือยกันมั้ย

มีรูปมาประกอบด้วยแหละ..

ก่อนวันสงกรานต์ มีการช่วยกันทำขนมกะละแม(ที่บ้านยายโดยมียายเป็นผู้นำ)

ครั้งแรกของฉัน (ลิ้นห้อยเลยล่ะขอบอก)

พอขนมได้ที่มันจะเหนียวมากๆ ต้องช่วยกัน

เหนี่ยกันสุดๆ แต่ทุกคนก็ยังเฮฮา

วันต่อมามีการนำอาหารคาวหวานไปให้กับตา และ ยายที่บ้าน

ญาติพี่น้องมารวมกันเพื่อรับพรจาก ตากับยาย

ช่วงบ่ายมีการอาบน้ำตากับยาย

ตากับยาย

เสร็จแล้วก็มีการเล่นกันนิดๆหน่อยระหว่างน้าๆกับหลาน

ตา ยายผูกข้อมือให้พรกับลูกหลาน

ฉันเอง อิอิ (ตากับยายบอกขอให้เจอเนื้อคู่(ซะที) ชอบสุดๆรีบรับเลย ฮ่าๆ)

จากนั้นก็ทำอาหารกินกัน (กินกันอยู่ประมาณ 3 วันน่ะ)

รูปไม่มีละมัวแต่กินเลยไม่ค่อยได้ถ่ายเท่าไหร่

ปิดท้ายด้วยความร่าเริงของหลานคนเล็กสุดละกันจ้า ชื่อน้องอุ๋งอิ๋ง

สิ่งหนึ่งที่ฉันได้จากการไปอยู่บ้านเกือบเดือนนึงในครั้งนี้

ฉันรู้จักคำว่า ครอบครัว มากขึ้น ลึกขึ้น

การที่คนในครอบครัวช่วยกันทำอะไรสักอย่าง

เวลาเราเหนื่อยร่วมกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

มันรู้สึกดีจริงๆเนอะ ฉันรู้สึกมีกำลังใจที่จะกลับมาลุยงานอีกครั้ง

ความเหนื่อย ความท้อ จากการทำงาน

มันเหมือนถูกรักษาให้หายไปด้วยความรักในครอบครัว

แต่..ไม่มีที่ไหนหรอกที่คนเยอะแล้วจะไม่เกิดปัญหา

ครอบครัวฉันเป็นครอบครัวใหญ่ แน่นอนค่ะ

นอกจากคนเยอะแล้ว เรื่องก็แยะเช่นกัน

สิ่งหนึ่งที่เราจะทำได้คงจะเป็นการอดทน ทำความเข้าใจ

ให้อภัย ตักเตือน รับฟังคนอื่นฯ

เราถึงจะอยู่ร่วมกันได้ค่ะ

...

รักครอบครัวกันให้มากๆนะคะ

เพราะเราคงจะอยู่ร่วมกันได้ไม่ตลอดชีวิตหรอกค่ะ

วันหนึ่ง ไม่เราจากเขาไป เขาก็จะจากเราไป

ใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่ากับพวกเขาเถอะค่ะ

...

edit อีกที

พอดีเมื่อวานไปกิน KFC กับพัทมา

ไม่ได้เจอกันนานละตั้งแต่บวช

ดีใจที่ได้เจอนะจ๊ะ

ขอให้แม่พัทหายป่วยและแข็งแรงเร็วๆนะคะ