ยิ้ม ยิ้ม

ได้หยุด 1 วัน นั่งรถกลับบ้านตั้งแต่เย็นวันพุธ

ซวยที่ 1 : ยังไม่ได้เงินเดือน ยืมเงินค่ารถพี่ที่รร.กลับ 200 บาท

ซวยที่ 2 : รถคันหน้าเบรคกระทันหันรถตู้จำต้องเบรคตามและหัวฉันโขกกับเบาะด้านหน้า

ซวยที่ 3 : นัดเพื่อนไว้ว่าจะมาถึง 1 ทุ่ม(ที่รังสิต) แต่นั่งรอจนจะทุ่มเพื่อนยังไม่ออกจากลาดพร้าว

ซวยที่ 4 : เพื่อนโทรมาแล้วบอกกลับก่อนเลยเดี๋ยวดึก (กรรมนั่งรอมา 1 ชม.เต็มๆ)

ซวยที่ 5 : ลงรถโดยสารแล้วหิวแต่เงินไม่พอ อดแดก

ซวยที่ 6 :พ่อออกมารับแต่รถดันยางรั่ว (กรรมแท้)

ซวยที่ 7 : ช่างซ่อมรถเป็นลุงแถวบ้านที่ ตาไม่ดี ซ่อมกันจน 3ทุ่มครึ่ง (ถึงบ้านซะที)

ซวยที่ 8 : ตี 5 นอนอยู่เอามือไปจับโดนตะขาบซะงั้น (นิ้วบวม)

ซวยที่ 9 :หยิบเสื่อมาจะปูนอนพอสบัด งูตกลงมาอยู่ตรงหน้า (แม่ตีซะเดี้ยงเลย)

เรื่องดีๆมั่งเหอะเนาะ

ดีๆที่ 1 : ได้กินข้าวกับพ่อกับแม่ด้วยและไปทำบุญที่วัดด้วยกัน

ดีๆที่ 2 : ซื้อขนมไปฝากพ่อกับแม่และทั้งคู่อร่อยกันใหญ่เลย (ซื้อจากเหรียญที่มีอยู่ 30 บาททั้งเนื้อทั้งตัวตอนนั้น)

ดีๆที่ 3 : ได้เจอหน่องเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานาน

ดีๆที่ 4 : ได้เจอหน้า ได้เห็นรอยยิ้ม เห็นผมทรงใหม่ที่หล่อขี้แตกขี้แตนของผู้เป็นที่รัก อิอิ

แค่นี้เอง แต่ก็มีความสุขละล่ะ

กลับมาแบบมีพลังเหลือเฟือที่จะตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไป

วันนี้สบายใจกว่าหลายๆวันในรอบเดือนนี้

ขอให้ทุกคนมีความสุขนะคะ

ปล... ตั้งแต่วันพรุ่งนี้จะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านพักครูและไม่มีเน็ทให้เล่นด้วยสิ คงจะไม่ค่อยได้เข้ามาอัพถี่ยิบอย่างนี้แล้วล่ะ คงจะเหงาไปเยอะเลยเนอะ